Το κείμενο του βιβλίου είναι γραμμένο για να διαβαστεί μία φορά. Η κάρτα είναι φτιαγμένη για να ξαναδιαβαστεί σαράντα.

Κάθε γραμμή σπάει στα δύο επειδή έτσι ελέγχεις μόνος σου αν το ξέρεις: αριστερά το κλειδί, δεξιά η σημείωση. Σκεπάζεις τη δεξιά πλευρά και η αριστερή γίνεται αυτόματα ερώτηση. Αν την απαντήσεις, το κατέχεις. Αν όχι, το μαθαίνεις εκείνη τη στιγμή — όχι στο διαγώνισμα.

Γι' αυτό και η σημείωση είναι σύντομη. Δεν είναι περίληψη· είναι αυτό που πρέπει να σου έρθει στο μυαλό μόλις δεις το κλειδί. Μια σημείωση που δεν τη λες με μία ανάσα δεν είναι υπενθύμιση — είναι πάλι παράγραφος.

Για γρήγορες επαναλήψεις από το κινητό σου, βλέπεις αν θες και δύο μέρη!